ปีแห่งความย้อนแย้ง (The Year of Contrast) ถ้าชีวิตเป็นกราฟ ปี 2568 คงเป็นปีที่มีเส้นกราฟ 2 เส้นวิ่งสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง...

สำหรับผม ปีนี้คือปีแห่งความ "ย้อนแย้ง" ที่สุดในชีวิต ในมุมการทำงาน มันคือปีที่ "ดิ่งที่สุด" จากการต้องเดินออกจากที่ทำงานเดิมที่ผูกพันมานานกว่า 10 ปี เพราะบริษัทไปต่อไม่ไหวในช่วงกลางปี ซึ่งก่อนหน้านี้ 1 ปีก็พยายามประคองมาเรื่อย ๆ ทำให้ต้องใช้เงินสำรองฉุกเฉินมาตลอด การต้องควักเงินสำรองฉุกเฉินมาใช้จนเกือบเกลี้ยงกระเป๋า เพื่อประคองชีวิตและรอคอยงานใหม่ในวัย 38 ปี เป็นความกดดันที่หนักหนาสาหัสเอาการ

แต่ในมุมกลับกัน ด้านสุขภาพ... ปีนี้กลับเป็นปีที่ผม "พีคที่สุด" ร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในชีวิต จนเรียกได้ว่าเข้าสู่โหมด "ร่างทอง" (Golden Form) อย่างแท้จริง!

ใครจะไปคิดว่า... ในวันที่จิตใจว้าวุ่นเพราะความไม่แน่นอนของชีวิต สิ่งเดียวที่ฉุดผมขึ้นมาจากหลุมดำนั้นได้ คือการแบกน้ำหนักและการวิ่งฝ่าโคลนครับ

ด่านวัดใจ... ความไม่แน่นอนของชีวิต

การตัดสินใจปิดฉากบทบาทเดิมและก้าวออกมาหางานใหม่ในวัย 38 ไม่ใช่เรื่องตลก ความกังวลถาโถมเข้ามาทุกทิศทาง โดยเฉพาะเมื่อมองดูเงินสำรองที่ร่อยหรอลงไปทุกวัน คำถามว่า "ชีวิตจะเอายังไงต่อ?" วนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา

ความรู้สึกช่วงนั้น ถ้าให้เปรียบเทียบ มันเหมือนด่าน Barbed Wire Crawl ในสนาม Spartan ที่เราต้องเอาตัวรอดด้วยการคลานต่ำๆ ไปกับพื้นดิน เลอะเทอะ อึดอัด และมองไม่เห็นปลายทางที่ชัดเจน... ยอมรับแบบลูกผู้ชายเลยว่า ถ้าผมไม่มี "กีฬา" เป็นที่ยึดเหนี่ยว สุขภาพใจผมคงพังยับเยินไปแล้วครับ

สร้างเกราะป้องกัน... วินัยชนะทุกอย่าง

ในเมื่อปัจจัยภายนอกอย่าง "งาน" เป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ 100% ผมจึงหันกลับมาโฟกัสสิ่งเดียวที่ผมสั่งการมันได้ นั่นคือ "ร่างกายของผมเอง"

ผมเปลี่ยนความเครียดเป็นตารางซ้อมที่ชัดเจน (ตามตารางด้านล่าง) โดยมีเป้าหมายเดียวในหัวคือ "ต้องจบ Spartan ให้ได้" ช่วงนั้นผมเพิ่มการวิ่งอย่างหนักตั้งแต่เดือนมีนาคม และนี่คือ Routine ที่ปั้นร่างผมจนมี Body Fat 12% และ Six Pack ที่ชัดเจนแม้ไม่ได้เกร็งหน้าท้อง!

วินัยของผมผ่าน Hevy App

สนามจริง... ค้นพบตัวตนใหม่

พอถึงวันแข่งจริง ทั้ง Spartan Sprint 5K และรายการสุดโหดอย่าง Redline ความกลัวและความกังวลก็ยังมีอยู่ครับ แต่พอเสียงปล่อยตัวดังขึ้น และเราเริ่มผ่านด่านไปได้ทีละด่าน... วินาทีนั้นความภูมิใจมันพุ่งพล่านขึ้นมาเลย

"เฮ้ย! กูก็ทำได้นี่หว่า!"

แม้จะเหนื่อยแทบขาดใจ โดยเฉพาะสนาม Redline ที่ต้องบอกสั้นๆ ว่า "เหนื่อยชิบหายยยย" แต่พอเรากัดฟันสู้จนถึงเส้นชัย วินาทีที่กระโดดข้ามกองไฟเข้าเส้นชัย มันคือความสะใจที่บอกไม่ถูก มันทำให้ผมค้นพบ Passion ใหม่ว่า Obstacle Race (OCR) ไม่ใช่แค่กีฬา แต่มันคือ Lifestyle และสังคมที่ "ใช่" สำหรับผมจริงๆ

บทสรุป... ร่างกายนำ จิตใจตาม

หลายคนอาจสงสัยว่า "แค่การออกกำลังกาย มันจะไปช่วยเรื่องงานเครียดๆ ได้ยังไง?"

คำตอบที่ผมได้เรียนรู้ในปี 2568 คือ... เมื่อร่างกายเราแกร่ง จิตใจเราจะ "นิ่ง" ตามไปด้วยครับ

การพาตัวเองไปอยู่ในจุดที่ลำบากที่สุดในสนามแข่ง ไม่ว่าจะเป็นการยกของหนัก การปีนป่าย หรือการวิ่งจนลมหายใจแทบหมด มันสอนให้สมองเรารู้จักความอดทน เมื่อเราผ่านความทรมานทางกายมาได้ ปัญหาเรื่องงานหรือความกังวลในชีวิตจริงจะดูเล็กลงทันที เพราะเรารู้วิธีที่จะ "กัดฟัน" และ "ก้าวข้าม" มันไป เหมือนที่เราก้าวข้ามกำแพงสูงๆ ในสนามแข่ง

วินัยในการตื่นมาซ้อมทุกเช้า ไม่ได้สร้างแค่กล้ามเนื้อ แต่มันสร้าง "ความมั่นใจ" ว่าเราสามารถควบคุมชีวิตตัวเองได้ แม้ในวันที่โลกภายนอกจะวุ่นวายแค่ไหน แต่ภายในยิมหรือบนลู่วิ่ง... เราคือผู้คุมกฎ

สุดท้ายนี้ ขอบคุณปี 2568 ที่โยนบททดสอบสุดโหดมาให้ทั้งเรื่องงานและร่างกาย ทำให้ผมได้รู้ว่า...

"งานเปลี่ยนได้ อุปสรรคมีมาเรื่อยๆ แต่ปีนี้พิสูจน์ให้ผมเห็นแล้วว่า

วิธีสร้างภูมิคุ้มกันทางใจที่ดีที่สุด คือการสร้างวินัยทางกายผ่านการออกกำลังกาย...

See you 2026!"